Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο

afisaΣτην κατάμεστη αίθουσα του δημοτικού θεάτρου Παπαδημητρίου το  Ευβοϊκό Ωδείο Σιάνου πραγματοποίησε την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013 με μεγάλη επιτυχία συναυλία – Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο με θέμα ‘’Με την Ελλάδα Καραβοκύρη’’

Σολίστ: Κων/νος Τζέμος

Διεύθυνση Ορχήστρας: Πέτρος Πρόκος που είναι και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ωδείου.

Συμμετείχε η ορχήστρα και η τάξη μονωδίας του Ευβοϊκού Ωδείου.

Για τον Νίκο Γκάτσο αφηγητής ήταν ο ηθοποιός Νίκος Σκέντζος, ο οποίος ανάμεσα σε κάθε τραγούδι αναφαίρετο στη ζωή, το έργο και πως είχαν χαρακτηρίσει τον Νίκο Γκάτσο κάποιοι μεγάλοι μουσουργοί όπως ο Μάνος Χατζηδάκης κ.α.

Το Μπουζούκι

MpouzoukiΤο Μπουζούκι είναι λαουτοειδές έγχορδο λαϊκό μουσικό όργανο, με αχλαδόσχημο αντηχείο (σκάφος) από επιμήκεις ξύλινες λουρίδες, τις ντούγιες, και μακρύ βραχίονα, το μπράτσο ή μάνικο με κλειδιά στην άκρη για το χόρδισμα (κούρδισμα). Κατά μήκος του βραχίονα υπάρχουν λεπτά μεταλικά ελάσματα, κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του βραχίονα, που σφηνώνονται σε μία λεπτή σχισμή και λέγονται τάστα. Τα διαστήματα ανάμεσα στα τάστα, οριοθετούν την απόσταση του ημιτονίου.

Διαθέτει τρεις ή τέσσερις διπλές, και σε ορισμένες περιπτώσεις μονές, χορδές τις οποίες χτυπά ο μουσικός με ένα μικρό πλήκτρο την πένα. Αρχικά το μπουζούκι έφερε τρία ζεύγη μεταλλικών χορδών κουρδισμένες σε τόνους ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ (υπάρχουν επίσης αναφορές για επτάχορδα ή και οκτάχορδα τριφωνικά μπουζούκια πάλι σε χόρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, με τη διαφορά ότι η μπάσα ΡΕ και άλλοτε και η ΛΑ αποτελούνταν από 3 χορδές), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος και κούρδισμα ΝΤΟ-ΦΑ-ΛΑ-ΡΕ (πάλι ανά ζεύγος). Παλιότερα τα κουρδίσματα (ντουζένια) άλλαζαν ανάλογα με τον μουσικό δρόμο (μακάμ) της εκτελούμενης μελωδίας. Οι τρόποι αυτοί διατηρήθηκαν μέχρι τον μεσοπόλεμο και χάθηκαν σταδιακά, οριστικά δε με την επικράτηση του τετράχορδου. Σύμφωνα με τον αείμνηστο Άκη Πάνου, μπουζούκι είναι μόνο το τρίχορδο ενώ το άλλο, το τετράχορδο, το ονόμαζε ο ίδιος τετράφωνο (ή κιθαρομπούζουκο).

Στο μπουζούκι  το μάθημα είναι ιδιαίτερο 40 λεπτά την εβδομάδα ή δύο εικοσάλεπτα ή κατά επιλογή του μαθητή μία ώρα ή δύο 30 λεπτά την εβδομάδα.ανάλογα με την ηλικία του μαθητή και μια ώρα την εβδομάδα επιπλέον τα θεωρητικά μαθήματα.

Λίγα Λόγια

Το ΕΥΒΟΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ιδρύθηκε το 1986.Από το 1990 στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτίριο ειδικά κατασκευασμένο για ωδείο το οποίο βρίσκεται Νεοφύτου 49 και Βώκου στο κέντρο της  Χαλκίδας.

Η σωστή διαμόρφωση των χώρων και ο σωστός εξοπλισμός κάνουν την παραμονή ευχάριστη στον  καθένα μας.

Διαθέτει 10 αίθουσες διδασκαλίας ,αίθουσα χορού ,αποδυτήρια ,αίθουσα αναμονής που μπορούν να φιλοξενήσουν ευχάριστα την ολιγόωρη αναμονή , μουσικό καφέ με δωρεάν internet  για όλους ,studio ηχογραφήσεων και σχολικό αυτοκίνητο για την μεταφορά των μαθητών.

Στο χώρο του ωδείου μας φιλοξενούνται κάθε χρόνο 600 μαθητές που διδάσκονται θεωρία και πράξη από τους καθηγητές μας.

Η αγάπη ,η ωριμότητα και η υπευθυνότητα για τη δουλειά μας  οδήγησαν να επιλέξουμε άξιους με γνώσεις και αγάπη συνεργάτες και όλοι μαζί να προσπαθούμε για το καλύτερο των μαθητών μας και την άνοδο του πολιτιστικού και μουσικού επιπέδου της πόλης μας.

Κλασσική Κιθάρα

Η κλασική κιθάρα είναι μια κιθάρα με έξι χορδές. Ανήκει ως είδος στα χορδόφωνα και με αυτήν παίζεται κυρίως κλασική μουσική, αν και χρησιμοποιείται ευρέως και σε άλλου τύπου ρεπερτόριο. Στην κλασική κιθάρα χρησιμοποιούνται τα δάκτυλα και όχι η πένα. Η διαφορά από την ακουστική κιθάρα σε ζητήματα τεχνικής κατασκευής και ήχου είναι πολύ μεγάλη, παρ’ όλο που η εξωτερική εμφάνιση ενίοτε ξεγελά, ιδιαίτερα στις κιθάρες φλαμένκο[1]. Το μέγεθος κάποιας κλασικής κιθάρας μπορεί να είναι συνήθως 3/4 ή 4/4.

Η κλασική κιθάρα απευθύνεται σε μαθητές από 5 χρονών έως 60 και άνω. Τα μαθήματα είναι  ιδιαίτερα και σύμφωνα με την ηλικία του μαθητή παρακολουθεί και  μια ώρα την εβδομάδα  τα  υποχρεωτικά θεωρητικά χωρίς  επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.

Δωρεάν δοκιμαστικό μάθημα !!!Κλασσική κιθάρα

Μουσικοκινητική Προπαιδεία

moysikokinitikiΜουσικοκινητική Προπαιδεία

Η Μουσικοκινητική Προπαιδεία είναι ένας σύγχρονος τρόπος διαπαιδαγώγησης των παιδιών, που έχει ως  στόχο, να  μάθει τα παιδιά να αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους  εποικοδομητικά.

Το παιδί λειτουργεί  αυτόνομα αλλά μέσα στα πλαίσια της ομάδας του. Ο δάσκαλος δεν έχει το ρόλο του κριτή, αλλά του συνεργάτη. Στόχος του  δεν είναι  μόνο η επιβράβευση, αλλά ο εντοπισμός και η αποδοχή των διαφορετικών τρόπων έκφρασης που έχει το κάθε παιδί. Έτσι τα παιδιά αποκτούν πρώτα απ’ όλα σεβασμό για τον εαυτό τους, αναπτύσσουν την ομαδικότητα μέσα στην τάξη και οδηγούνται στην κατάρριψη των αναστολών που έχουν τα περισσότερα παιδιά όταν πρόκειται να εκτεθούν στην κρίση των άλλων.

Η ζωγραφική, η ελεύθερη κίνηση και ο χορός, το ομαδικό παιχνίδι, η δημιουργική γραφή, η παντομίμα, το θεατρικό παιχνίδι, η ανάγνωση αλλά  και η δημιουργία παραμυθιού, καθώς και οι κατασκευές από διάφορα υλικά, είναι οι δρόμοι που χωρίς, το « έτσι πρέπει να το κάνεις » και χωρίς τις « δεσμευτικές απαγορεύσεις », οδηγούν το παιδί στην απόλυτη ελευθερία έκφρασης, σε κάθε επίπεδο ατομικής και συλλογικής δράσης, η οποία είναι πολύπλευρη και πολυδιάστατη.